De eerste dagen...

Maandag 05 mei

De maandag was vooral een dag van ... geduld. Vooral voor de kinderen, die logischerwijs nog last (en geen besef) hadden van de jetlag. Om drie uur werd Liam wakker, een half uur later Julan. Om vijf uur liep Randy aangekleed en al door het hotel te sjouwen met de mannen, om de hotelkamer even te ontvluchten.

Om negen uur vol goede zin richting de fabriek. We wisten dat het niet een kwestie van een uurtje zou zijn...maar dat we om half twaalf aan zouden komen, en pas om kwart voor zes weg konden rijden hadden we niet op gerekend.

Er waren 60 campers te vergeven...wij waren nr 48...
Meermaals is er door medereizigers aan het personeel aangegeven dat ' het enige gezin met de kleine kinderen' (wij dus) best voor mocht. Maar daar werd geen gehoor aan gegeven. Pas rond half vijf werd er met frustratie vanuit beide kanten, aandacht aan geschonken en mochten we de camper alvast inspecteren. De organisatie was ver te zoeken, en de medewerkers raakten met het kwartier meer gefrustreerd.
Kennelijk was van het merendeel van de boekingen de adres- en persoonsgegevens niet volledig doorgekomen. Er is aangeboden om de gegevens van iedereen te verzamelen, maar nee...ze wilden het zelf invoeren op het moment dat je aan de beurt was. Tevens hadden ze niet op dit aantal mensen gerekend...heel vreemd, gezien ze gewoon in hun boekingssysteem hadden kunnen kijken.

Enfin, om kwart voor zes uiteindelijk vertrokken naar de dichtsbijzijnde Walmart, gezien we nog boodschappen in moesten slaan, plus een campingbed voor Juul. Apollo werkt volgens het ' run of fleet'  principe, dus we wisten vantevoren niet welke camper aan ons toegekend was. Ter plekke was het ook niet mogelijk om een ander formaat aan te vragen. Het kon een camper zjin tussen de 22ft en 30ft. Wij hebben een 27ft met slide out, waardoor we net iets meer ruimte hebben.

Ons doel om dicht bij Des Moines te komen, hebben we dus niet kunnen halen. Het is een basic campground in de buurt van Forest City geworden. De kinderen waren helemaal op...
 

Dinsdag 06 mei

De kinderen waren bijtijds wakker, net als wij. Het zal nog wel een aantal dagen duren alvorens we allemaal een beetje gewend zijn aan de tijden hier. Lisette had de mannen naar buiten gestuurd, zodat ze alle koffers uit kon pakken. Maar het was zo koud buiten, dat de kinderen zo snel mogelijk naar binnen wilden.

Uiteindelijk rond half zes aangekomen op een campgound, mooi gelegen aan een meertje. Waar we die ochtend nog zaten te bibberen, hebben we bij aankomst meteen de korte broek en slippers aangetrokken.

De mannen slapen nu naast elkaar (Liam op een geimproviseerde bedbank en Julan in het campingbedje ernaast), wat voor ons nog wel even wennen is. Ze hebben de grootste lol met elkaar, dus van slapen komt het eerste half uur weinig terecht. Daarna gaat het tot dusver eigenlijk prima.

Woensdag 07 mei

Rond een uurtje of negen vertrokken richting North Platte. Mochten de kinderen het volhouden, was het plan tot Ogallala. Dit is gelukt, hebben een campground gevonden aan wederom een lake. eerst iets gevonden dat 'Riverside RV Park' heet...alleen toen we over de brug reden en zagen dat de rivier helemaal opgedroogd was, toch maar besloten om verder te rijden. Gelukkig is het meer nog wel gevuld :)

We hadden De mannen zitten inmiddels naast elkaar i.p.v. tegenover elkaar. Voor Liam ook leuker, gezien hij dan iets meer kan zien.

Gezien we nog enkele boodschappen vergeten waren, onderwerg wederom de Walmart bezocht. Vervolgens de campingstoeltjes tevoorschijn gehaald, en (met veel bekijks) wezen picknicken op de parking.

Tegen de avond begon het flink te waaien. We hadden beide al vrij snel in de gaten dat dit geen normale wind was. De radio aangezet en kennelijk was er een tornado onderweg naar Lexington, waar we diezelfde middag nog doorheen gereden zijn. Uit voorzorg een tas ingepakt met belangrijke spullen, zodat mocht het nodig zijn, we snel naar het nabij gelegen stenen sanitairgebouw konden gaan. De camper schudde aardig heen en weer, maar gelukkig bleef het daarbij.

Donderdag 08 mei

Inmiddels zitten we in de Mac in Sterling. Tank volgegooid, mail etc. checken, en de kinderen kunnen hier losgaan in een Toddler Area. We hopen vanmiddag in Idaho Falls aan te komen, even na Denver. De eerste sneeuw is inmiddels gesignaleerd.

Voor morgen staat Rifle State Park op het programma. Een ritje van 2 1/2 uur, dus relatief kort.