Ruim een week op pad...

Donderdag 8 mei vervolg

In de avond aangekomen op de camping ten westen van Denver, KOA Denver West.
De vrouw achter de balie omcirkelde wat sites waar we konden staan en welke volgens haar geschikt waren, moesten we maar even checken, om daarna keuze door te geven en te betalen. Alle sites waren volgens haar hetzelfde, qua faciliteiten en qua prijs. Gezien we toch niet aan de zijkant wilden staan ivm de kids, hebben we een andere plek gekozen dan de door haar omcirkelde plekken. En tadaa, ineens bleek die plek toch goedkoper te zijn. Beetje jammer......

Vrijdag 9 mei

Wederom een stormachtige nacht gehad, waardoor wij (Randy en Lisette, de kids sliepen goed door) geregeld wakker zijn geworden. Camping bleek ook veel afmeldingen te hebben gehad, vanwege het slechte weer.

Na de nodige praktische handelingen (watertank bijvullen, vuil water dumpen, etc.) vertrokken richting Rifle Falls State Park. Camping was reeds geboekt vanuit NL. Binnen tien minuten na vertrek stonden we alweer stil. Kennelijk waren ze bezig met ' blasting' activities waardoor er allerlei stenen op de weg terecht konden komen. Wanneer het gevaar geweken was, mochten we rijden.

Het was een mooie tocht, vlak onder Rocky Mountains NP door, en met de nodige sneeuw. In de namiddag aangekomen op de campground. Onderweg kwamen we een erg mooi meer tegen, waarvoor een fee van 7 USD gehanteerd werd. Gezien we alleen maar een foto wilden maken zijn we sneaky snel weer de parking afgereden.

De campground grenst aan een klein State Park, genaamd Rifle Falls State Park. Er zijn een paar kleine trails, een waterval en wat caves. Voor kinderen erg geschikt, gezien de oppervlakte van het park. Het regent zo nu en dan, dus we hebben in de middag alleen een klein rondje naar de waterval gemaakt. Plan is om morgenochtend nog iets verder te lopen en de caves te bezoeken.

Liam vermaakt zich tot dusver opperbest. Hij praat de hele dag door, en we horen geregeld vanachter in de camper " Huuuuulan, kijk eens wat een mooie bergen", " Huuuuulan, we gaan zo verstoppertje spelen en tikkertje...en er is een speeltuin zegt mama", en allerlei kreten als " wauw" en " prachtig". Hij heeft nu een Russisch speelkameraadje gevonden. Eerst viel zijn oog op het Amerikaanse jongentje aan de overkant van de campsite, maar die had weinig interesse in Liam.

In de avond hebben Randy en Liam een vuurtje aangemaakt. Op vrijwel iedere campground is wel gelegenheid daarvoor. Morgen eens echt hout kopen, gezien we het nu moeten doen met droge takken uit het bos.

Zaterdag 10 mei

De kinderen lijken nu het nieuwe ritme op te hebben gepakt. Rond een uur of acht gaan ze op bed, rond zeven uur worden ze wakker. Uitslapen hebben ze nog nooit gekend, dus op vakantie geen uitzondering. Rond acht uur in de ochtend gingen we dus al op pad om een trail in het park te lopen, boven de waterval langs. Liam vond het prachtig, en spannend tegelijk.

Julan begint eindelijk beter te eten. Afgelopen week waarschijnlijk door een combinatie van jetlag/doorkomende kiezen? geen brood en geen avondeten gegeten, alleen maar havermout en fruit.

Rond half tien de camper weer rijklaar gemaakt, tank volgegooid en vertrokken richting Moab. Tot dusver hebben we (ok...Randy) 1117 mijlen gereden, en hebben 510,86 USD uitgegeven aan benzine. De benzineprijs verschilt aanzienlijk, soms moet je even een km verder rijden om 0,20 USD per gallon uit te sparen.

Begin van de middag aangekomen in Arches NP. Gezien we meerdere parken gaan bezoeken, een pas aangeschaft voor 80 USD. Hiermee hebben we toegang tot Arches NP, Canyonlands NP, Grand Canyon NP, Zion NP, en enkele parkeerplaatsen in en rond Sedona. Voor de State Parks gelden weer aparte tarieven. Vaak rond de 10 USD per voertuig.

Arches NP hebben we 2 jr geleden ook bezocht, en plan was om deze middag enkel met de RV door het park te rijden, en wat korte stops te maken. Dit is ook gelukt.
Even na zessen aangekomen op Portal RV. Gezien we 2 jaar geleden niet gereserveerd hadden, en toen net het laatste plekje konden bemachtigen, nu reeds vanuit NL geboekt voor 2 nachten. Van destijds weten we nog dat hier veel typische Amerikaanse 'rvbussen' staan...compleet met meerdere slide-outs, technische snufjes...en vaak hangt er nog een auto achter.

We kwamen in het NP nog wat andere ' Minnie Winnies' (zo heet de camper...) tegen en volgens een ander stel hadden we geluk dat we donderdag in Denver waren gestopt. Kennlijk was er een stuk verderop een schietpartij (agent + dader dood) op de I70, waardoor er acht uur file had gestaan. Acht uur file in combinatie met kinderen....mwoah....uitdaging.

Zondag 11 mei

Rond half tien vertrokken richting Canyonlands NP. Op een gegeven moment werd de lucht grijzer en grijzer....en vlak voor de ingang begon het te regenen...en vervolgens te hagelen.
Enkele viewpoints waren niet of nauwelijks zichtbaar ivm de wolken...het zat helemaal dicht.
We hebben uiteindelijk 1 trail gelopen, en verder wat korte stops gemaakt om rond te kijken. Liam heeft tot dusver geen problemen met het lopen, waar we toch wel een beetje bang voor waren " mama, kan niet meer..."... " papa, wil je mij even tillen"...
Er is op de trails genoeg te zien, dus afleiding genoeg. Gaat prima zo! Julan zit tijdens de wandelingen in de drager op de rug.

Liam heeft overigens ook een eigen camera mee, en het is wel komisch om aan het eind van de dag even te kijken waar hij foto's van heeft gemaakt. De buit van vandaag...37 foto's waarvan circa 25 niet nader te identificeren, een handje vol bewogen natuurfoto's en verder auto's...En als hij op smaakgevoel de plaatjes heeft geschoten, dan mag hij nog wel even doorsparen, want hij weet wel wat mooie auto's zijn.

Bedoeling was om op de terugweg nog een stop te maken in Dead Horse State Park, maar gezien we de weg naar de ingang al nauwelijks konden zien door alle wolken om ons heen, zijn we maar teruggekeerd naar Moab. Wat boodschappen gedaan en gegeten bij Denny's.

Ze voorspellen vanaf woensdag beter weer, dus we houden hoop....tot die tijd nog wat wasjes draaien met lange broeken en vestjes. Lisette gaat zich hier al bijna thuis voelen...afwassen, wassen, vouwen...
Overigens wel een luxe ten opzichte van thuis...hier gaat alles in de droger. Voor zo'n 3-3,50 USD heb je hier doorgaans de was gewassen en gedroogd.